ඉන්‍දු-ආර්ය භාෂා

ඉන්දියානු උපමහාද්වීපයේ ආර්ය භාෂා පිළිබඳව
(ඉන්දු-ආර්ය භාෂා වෙතින් යළි-යොමු කරන ලදි)

ඉන්‍දු-ආර්ය හෙවත් ඉන්‍දු භාෂා යනුඉන්‍දීය අර්ධද්වීපයේ ප්‍රමුඛ ම භාෂා පවුල යි. මේවා ඉන්‍දු-යුරෝපීය භාෂා පවුලේ ඉන්‍දු-ඉරානීය භාෂාවල ශාඛාවකි. බිලියන 3ක් පමණ වූ ඉන්දු-යුරෝපීය බස් වහරන්නන්ගෙන් බිලියන 1.5ක් ම පමණ ඉන්දු-ආර්ය කථිකයෝ ය. මෙබස් ප්‍රධාන වශයෙන් දකුණු ආසියාවේ බැවහැරුණ ද යුරෝපයේ සහ මැද පෙරදිග ද සුළු වශයෙන් සොයාගත හැක.

ඉන්‍දු-ආර්ය
ඉන්‍දීය
භූගෝලීය
පැතිරීම:
දකුණු ආසියාව
භාෂාමය වර්ගීකරණය:ඉන්දු-යුරෝපීය
මූල-භාෂාව:ප්‍රාග්-ඉන්දු-ආර්ය
අතුරු බෙදීම්:
(the W, C, and E zones all include languages traditionally counted as dialects of Hindi)
ISO 639-2 සහ 639-5:inc
Major Indo-Aryan languages.png
මෙම 1978 සිතියමින් ඉන්‍දු-ආර්ය භාෂාවල භූගෝලීය පැතිරීම පෙන්‍වයි. (උර්දු හින්‍දි යටතේ දක්වා ඇත. රෝමානි, දොමාරි, හා ලොමාව්‍රෙන් මෙම සිතියමේ අන්තර්‍ගත නැත.) තිත්/ඉරි ප්‍රදේශ බහුභාෂිකත්වය සාමාන්‍ය වන පෙදෙස් ය.

     මධ්‍යම      දර්දික      නැගෙනහිර      උතුරු      වයඹදිග      දකුණු

     බටහිර

කථික සංඛ්‍යාවෙන් විශාලතම බස් පිළිවෙලින් හින්දුස්ථානී (හින්දි-උර්දු, මිලියන 329ක් පමණ),[1] බෙංගාලි (මිලියන 242),[2] පංජාබි (මිලියන 100ක් පමණ),[3] ඉන්පසු අනෙක් බස්, 2005 ඇස්තමේන්තුවට අනුව මුලු දේශීය කථික ප්‍රජාව මිලියන 900ට ආසන්න වෙයි.[4]

ඉතිහාසයසංස්කරණය

ප්‍රාග්-ඉන්‍දු-ආර්යසංස්කරණය

ප්‍රාග්-ඉන්දු-ආර්ය, හෝ යම්විටෙක ප්‍රාග්-ඉන්දීය ලෙස හඳුන්වන්නේ ඉන්දු ආර්ය භාෂාවල නැවත ගොඩනැඟූ ප්‍රාග්-භාෂාව යි. ඒ ප්‍රාග්-ඉන්දු ආර්යයන්ගේ බස යළි ගොඩනැඟුම සඳහා ය. ප්‍රාග්-ඉන්දු-ආර්ය බස පුරාතන ඉන්‍දු-ආර්ය (ක්‍රි.පූ.1500–300) වෛදික සහ මිතන්නි-ආර්ය භාෂාවල මුතුන්මිත්තා ලෙස ගතහැක. වෛදික බසෙහි පොරණ සැලකිය යුතුමුත්, වෛදික බසින් තුරන්වී ගිය යම් පෞරාණික ලක්‍ෂණ අන් ඉන්‍දු-ආර්ය භාෂාවල ඇත.

ඉන්‍දීය අර්ධද්වීපයසංස්කරණය

  • ප්‍රාග්-ඉන්‍දු-ආර්ය (යළිගොඩනැඟූ)
  • පුරාතන ඉන්‍දු-ආර්ය (ca.ක්‍රි.පූ. 1500–300)
    • early Old Indo-Aryan: Vedic Sanskrit (ක්‍රි.පූ. 1500 සිට 500)
    • late Old Indo-Aryan: Epic Sanskrit, Classical Sanskrit (ක්‍රි.පූ. 500 සිට 300)
  • මධ්‍යතන ඉන්‍දු-ආර්ය or Prakrits, Old Odia (ca. 300 BCE to 1500 CE) [see]
  • පූර්ව නූතන ඉන්‍දු-ආර්ය (Late Medieval India)
    • early Dakkhini and emergence of Khariboli

පුරාතන ඉන්‍දු-ආර්ය භාෂාසංස්කරණය

ඉන්‍දු ආර්යය භාෂා කාණ්ඩයේ පැරණිතම සාක්‍ෂි වන්නේ වෛදික හා මිතන්නි-ආර්යන්ගෙන් පැවත එයි. වෛදික භාෂා, පුරාණ සංරක්‍ෂිත ආගමික “වේද” වල භාවිත කර ඇත. වේදය, හින්‍දු ආගමේ මූලික ඉගැන්වීම් සහිත ග්‍රන්‍ථ වේ. මිතන්නි-ආර්යය භාෂාවට ඍග්වේදයෙහි (මෙය ද වේද ග්‍රන්‍ථය කි.) භාෂාවට සමාන වයසක් ඇති නමුත් එයට ඇති එකම සාක්‍ෂිය වන්නේ නිසි නාමයන් සහ විශේෂිත ඍණිතපද (loanwords) කිහිපයක් පමණි. තව ද "වෛදික සංස්කෘතය" ලෙස පොදුවේ හඳුන්වන වේද ග්‍රන්‍ථයන් හි භාෂාව, නූතන විද්වතුන් විසින් ප්‍රතිනිර්මාණය කරන ලද ප්‍රාග්-ඉන්‍දු-ආර්යය භාෂාවට වඩා සුළු වශයෙන් වෙනස් වේ. වෛදික භාෂාවක් ලෙස “සංස්කෘත භාෂාව”, සංස්කෘතිය, විද්‍යාව සහ ආගම මෙන් ම නීතිය සහ රංග කලාව වැනි අංශ ඔස්සේ කීර්තිමත් භාෂාවක් ලෙස වර්ධනය විය. කෙසේ නමුත් නූතන විද්වතුන් සම්මුතියකට පැමිණ අර්ථ ගන්වන ලද “සම්භාව්‍ය සංස්කෘතය (ලෞකික සංස්කෘතය)” පෙර පැවති ”වෛදික සංස්කෘතය”ට පටහැණි සහ සාපේක්‍ෂව තරමක් වෙනස් වන නමුත් එය බොහෝ දුරට නූතන සංස්කෘත කථිකයින්ට පහසුවෙන් තේරුම් ගත හැකිය.

මධ්‍යතන ඉන්‍දු ආර්ය (ප්‍රාකෘත)සංස්කරණය

සංස්කෘත භාෂාවෙන් උගත් ක්‍ෂේත්‍රයන්ගෙන් පිටත භාෂා හෙවත් ස්වභාෂා නැතහොත් උප භාෂා ප්‍රාකෘත භාෂා ලෙස හඳුන්වයි. ඉපැරණිතම සනාථිත ප්‍රාකෘත භාෂාවන් වන්නේ පිළිවෙලින් බෞද්ධ සහ ජෛන ආගමික මූල භාෂාවන [පාලි] සහ මාගධී ය. කෙසේ වෙතත් මධ්‍යකාලීන යුගය වන විට ප්‍රාකෘත භාෂා විවිධ මධ්‍යම ඉන්‍දු-ආර්ය උප භාෂාවලට විවිධාංගීකරණය වීම ආරම්භ විය.
"අපභ්‍රංස" යනු 6 වන සහ 13 වන සියවස්වල දළ වශයෙන් විහිදී පැවති මුල් මධ්‍යම ඉන්‍දු-ආර්යය භාෂාවක් වන අතර එය නූතන ඉන්‍දු-ආර්යය භාෂා හා සම්බන්‍ධ වන සංක්‍රාන්තික උප භාෂා සඳහා මූලාරම්භය යෙදී ය. මෙසේ ඇරඹි උප භාෂාවන්ගෙන් සමහරක් සැලකිය යුතු සාහිත්‍යමය දියුණුවක් පෙන්නුම් කළේ ය. උදාහරණයක් ලෙස “දේවසේනයන්”ගේ “ශ්‍රාවකචර” (ක්‍රි.ව.930 ගණන්වල සිට) ග්‍රන්‍ථය පළමු හින්‍දි ග්‍රන්‍ථය ලෙස සැලකේ. නමුත් සිංහල මරාඨි (මහාරාෂ්ඨ්‍රී) වැනි ප්‍රාකෘත භාෂා මීටත් වඩා ඉපැරණි ස්වභාවයක් පෙන්නුම් කරයි. 13 වන සහ 16 වන සියවස්වල දී ඉන්‍දියානු උප මහද්වීපය මුස්ලිම්වරුන් විසින් අත්පත් කර ගැනීමත් සමඟ භාෂා කෙරෙහි ප්‍රධාන සන්‍ධිස්ථානයක් ඇති විය.
සමෘද්ධිමත් තුර්කි-මොංගෝලියානු මෝගල් අධිරාජ්‍යය යටතේ, “පර්සියානු” භාෂාව ඉස්ලාමීය අධිකරණවල කීර්තිමත් භාෂාව ලෙස ඉතා බලවත් විය. කෙසේ වෙතත්, පර්සියානු භාෂාව ඉතා ඉක්මනින් “හින්‍දුස්ථානීය භාෂා” විසින් සිය භාෂා කෙරෙහි අවශෝෂණය කර ගනු ලැබීය. මෙහෙයින් ඉන්‍දු-ආර්ය භාෂාවල වචන මාලාවට පර්සියානු, අරාබි සහ තුර්කි මූල වදන් මිශ්‍ර විය. තව ද දේශීය උප භාෂා වල ව්‍යාකරණ සමඟ ද සංයෝජනය විය. සමහර සිංහල වචනවල පවා අදටත් තුර්කි මූල වදන්වලින් බිඳී ආ වචන පවතී.


නූතන ඉන්දු ආර්යසංස්කරණය

ව්‍යවහාර ප්‍රවර්‍තනයසංස්කරණය

උතුරු ඉන්දියාවේ සහ පාකිස්තානයේ මෙන් ම ශ්‍රී ලංකාවේ සහ මාලදිවයින් ආශ්‍රිතව ව්‍යාප්ත ව පවතින ඉන්‍දු-ආර්ය භාෂාවන් අදටත් අඛණ්ඩව පවතී. ඉන්‍දියාවේ "හින්‍දි" ලෙස හඳුන්වනු ලබන්නේ බොහෝ විට සම්මත හින්‍දි භාෂාව යි. කෙසේ වෙතත් “හින්දි” යන පදය බිහාරයේ සිට රාජස්ථානය දක්වා මධ්‍යම ඉන්‍දියානු උප භාෂා බොහොමයක් හැඳින්වීම සඳහා ද භාවිතා වේ. ඉන්‍දු-ආර්ය ප්‍රාකෘත භාෂා, සින්‍ධි, ගුජරාති, අසාමී, බෙංගාලි, ඔඩියා, නේපාලි, මරාඨි, පංජාබි(පඤ්ජාබි), සිංහල සහ දිවෙහි වැනි භාෂාවන් බොහෝමයකට ජන්මය දුන් අතර මේ භාෂාවන් සතුව තවත් විශාල උප භාෂා විශාල ප්‍රමාණයක් පවතී.

උදාහරණ ලෙස සිංහල භාෂාවේ වැදි, වන්නි, දිගාමඩුලු, දකුණු(රුහුණු) වැනි උප භාෂා ව්‍යවහාරයන් ද හින්‍දි භාෂාවේ දිල්ලි, බිහාරි, බෝජ්පූරි, ඡත්තීස්ගඪි, රාජස්ථනි වැනි උප භාෂා ව්‍යවහාරයන් ද බෙංගාලි භාෂාවේ බංගලි සහ බංග්ලා උප භාෂා ව්‍යවහාරයන් ද පෙන්වා දිය හැක. .

හින්‍දුස්ථානිසංස්කරණය

බටහිර හින්‍දි භාෂාව කතා කරන ප්‍රදේශවල දීර්‍ඝ කාලයක් තිස්සේ කීර්තිමත් උප භාෂාව වූයේ “බ්‍රජ් භාෂා” භාෂාව යි. නමුත් මෙම භාෂාව 19 වන සියවසේ දී “ඛරිබෝලි හින්‍දුස්ථානි” (කෞරාවී?) ලෙස ප්‍රතිස්ථාපනය විය. කෙසේ වෙතත් හින්‍දුස්ථානි භාෂා, සංස්කෘත හා පර්සියානු භාෂාවෙන් මෙන් ම අරාබි භාෂාවෙන් ද දැඩි ලෙස බලපෑමට ලක් වූ අතර නූතන සම්මත හින්‍දි සහ නූතන සම්මත උර්දු ලෙස හින්‍දුස්ථානි භාෂාව ප්‍රධාන භාෂා 2ක් ලෙස බිහි වීමට මෙම බලපෑම් හේතු විය. .[5][6] 1947 දී බ්‍රිතාන්‍ය ඉන්දියානු අධිරාජ්‍යය බෙදෙන තෙක් මෙම තත්වය පැවතුණි.හින්‍දි ඉන්‍දියාවේ රාජ්‍ය භාෂාව බවට පත් වූ අතර උර්දු පාකිස්තානයේ නිල භාෂාව බවට පත් විය
. විවිධ අක්ෂර මාලාවන් තිබිය දීත් එනම් හින්‍දි සඳහා “දේවනාගරී (देवनागरी)” අක්‍ෂර මාලාව ද උර්දු සඳහා “පර්සෝ-අරාබියානු (فرسو عربى)” අක්‍ෂර මාලාව ද භාවිත කළ ද මූලික ව්‍යාකරණ එක හා සමාන ය, සුළු වෙනසක් ඇතත් තනිකරම භාෂාමය වශයෙන් එකිනෙකාට තේරුම් ගත හැක. අද එය දකුණු ආසියාව පුරා බොහෝ දෙනෙකු ගේ දෙවන හෝ තෙවන භාෂාවක් (second or third language) ලෙස පුළුල්ව කථා කරති. [7][8][9] [10]

මිතන්නි-ආර්යසංස්කරණය

Some theonyms, proper names and other terminology of the Mitanni exhibit an Indo-Aryan superstrate, suggest that an Indo-Aryan elite imposed itself over the Hurrian population in the course of the Indo-Aryan expansion. In a treaty between the Hittites and the Mitanni, the deities Mitra, Varuna, Indra, and Nasatya (Ashvins) are invoked. Kikkuli's horse training text includes technical terms such as aika (eka, one), tera (tri, three), panza (pancha, five), satta (sapta, seven), na (nava, nine), vartana (vartana, turn, round in the horse race). The numeral aika "one" is of particular importance because it places the superstrate in the vicinity of Indo-Aryan proper as opposed to Indo-Iranian or early Iranian (which has "aiva") in general[11]

Another text has babru (babhru, brown), parita (palita, grey), and pinkara (pingala, red). Their chief festival was the celebration of the solstice (vishuva) which was common in most cultures in the ancient world. The Mitanni warriors were called marya, the term for warrior in Sanskrit as well; note mišta-nnu (= miẓḍha, ≈ Sanskrit mīḍha) "payment (for catching a fugitive)" (M. Mayrhofer, Etymologisches Wörterbuch des Altindoarischen, Heidelberg, 1986–2000; Vol. II:358).

Sanskritic interpretations of Mitanni royal names render Artashumara (artaššumara) as Arta-smara "who thinks of Arta/Ṛta" (Mayrhofer II 780), Biridashva (biridašṷa, biriiašṷa) as Prītāśva "whose horse is dear" (Mayrhofer II 182), Priyamazda (priiamazda) as Priyamedha "whose wisdom is dear" (Mayrhofer II 189, II378), Citrarata as citraratha "whose chariot is shining" (Mayrhofer I 553), Indaruda/Endaruta as Indrota "helped by Indra" (Mayrhofer I 134), Shativaza (šattiṷaza) as Sātivāja "winning the race price" (Mayrhofer II 540, 696), Šubandhu as Subandhu 'having good relatives" (a name in Palestine, Mayrhofer II 209, 735), Tushratta (tṷišeratta, tušratta, etc.) as *tṷaiašaratha, Vedic Tvastr "whose chariot is vehement" (Mayrhofer, Etym. Wb., I 686, I 736).

රෝමානි, ලොමාව්‍රෙන් හා දොමාරි භාෂාසංස්කරණය

දොමාරිසංස්කරණය

Domari is an Indo-Aryan language spoken by older Dom people scattered across the Middle East and North Africa. The language is reported to be spoken as far north as Azerbaijan and as far south as central Sudan, in Turkey, Iran, Afghanistan, Pakistan, India, Iraq, Palestine, Israel, Jordan, Egypt, Sudan, Libya, Tunisia, Algeria, Morocco, Syria and Lebanon.[12] Based on the systematicity of sound changes, we know with a fair degree of certainty that the names Domari and Romani derive from the Indo-Aryan word ḍom.[13]

ලොමාව්‍රෙන්සංස්කරණය

Lomavren is a nearly extinct mixed language, spoken by the Lom people, that arose from language contact between a language related to Romani and Domari[14] and the Armenian language.

රෝමානිසංස්කරණය

The Romani language is usually included in the Western Indo-Aryan languages.[15] Romani — spoken mainly in various parts of Europe — is conservative in maintaining almost intact the Middle Indo-Aryan present-tense person concord markers, and in maintaining consonantal endings for nominal case – both features that have been eroded in most other modern languages of Central India. It shares an innovative pattern of past-tense person concord with the languages of the Northwest, such as Kashmiri and Shina. This is believed to be further proof that Romani originated in the Central region, then migrated to the Northwest.

There are no known historical documents about the early phases of the Romani language.

වර්ගීකරණයසංස්කරණය

 
Language region map of India, most commonly spoken first language.[16] Right click to see image summary giving 'List of percentage of people speaking as L1'.

මෙම වර්ගීකරණය Masica (1991) හා Kausen (2006)ට අනුව ය.

දර්දිකසංස්කරණය

කාෂ්මීරී - 5.6 million speakers
ෂිනා
  • Shina - 500,000 speakers
  • Brokskat - 10,000 speakers
  • Domaaki - 340 speakers
  • Kundal Shahi - 700 speakers
  • Kalkoti - 6,000 speakers
  • Ushoji - 2,000 speakers
  • Palula - 10,000 speakers
  • Savi - 3,000 speakers
පෂායී - 400,000 speakers
කුනාර්
  • Dameli - 5,000 speakers
  • Gawar-Bati - 9,500 speakers
  • Nangalami - 5,000 speakers
  • Shumashti - 1,000 speakers
Chitral
  • Kalasha - 5,000 speakers
  • Khowar - 290,000 speakers
Kohistani
  • Maiya - 200,000 speakers
  • Bateri - 29,000
  • Chilisso - 1,000 speakers
  • Gowro - 200 speakers
  • Kalami - 100,000 speakers
  • Tirahi - 100 speakers
  • Torwali - 80,000 speakers
  • Wotapuri-Katarqalai †

උතුරු කලාපයසංස්කරණය

Central Pahari
  • Garhwali - 2.9 million speakers
  • Kumaoni - 2.4 million speakers
Eastern Pahari
  • Nepali - 17 million speakers
  • Jumli - 850
  • Palpa †

වයඹ කලාපයසංස්කරණය

Dogri-Kangri (Western Pahari)
  • Dogri - 4 million speakers
  • Kangri - 1.1 million speakers
  • Mandeali - 1.7 million
  • Jaunsari - 100,000 speakers
  • Kullu - 110,000
  • Pahari Kinnauri - 6,300 speakers
  • Mahasu Pahari - 1 million speakers
  • Hinduri - 30,000 speakers
  • Sirmauri - 400,000 speakers
පංජාබි
  • Punjabi - 122 million speakers
  • Doabi
  • Lahnda
    • Saraiki - 20 million speakers
    • Hindko - 3.7 million speakers
    • Jakati †
    • Pothwari - 2.5 million speakers
  • Majhi
  • Malwai
සින්‍ධි
  • Sindhi - 25 million speakers
  • Jadgali - 25,000 speakers
  • Kutchi - 873,000 speakers
  • Koli - 1.4 million speakers
    • Parkari Koli - 250,000 speakers
    • Kachi Koli - 500,000 speakers
    • Wardiyara Koli - 542,000 speakers
  • Luwati - 5,000 speakers
  • Aer - 100-200 speakers
  • Memoni

බටහිර කලාපයසංස්කරණය

රාජස්ථානී
  • Marwari - 22 million speakers
  • Rajasthani proper - 20 million speakers
  • Mewati - 3 million speakers
  • Malvi - 5.6 million speakers
  • Dhundari - 9.6 million speakers
  • Harauti - 4.7 million speakers
  • Mewari - 5.1 million speakers
  • Shekhawati - 3 million speakers
  • Bagri - 2.1 million speakers
  • Dhatki - 150,000 speakers
ගුජරාති
  • Gujarati - 49 million speakers
  • Jandavra - 5,000 speakers
  • Sourashtra - 190,000 speakers
  • Vaghri - 10,000 speakers
  • Vasavi - 1.2 million speakers
භිල්
  • Northern Bhil
    • Bauria - 27,000 speakers
    • Bhilori - 200,000 speakers
    • Magari
  • Central Bhil
    • Bhili proper - 3.5 million speakers
    • Bhilali - 1.1 million speakers
    • Chodri - 210,000 speakers
    • Dhodia - 170,000 speakers
    • Dhanki - 140,000 speakers
    • Dubli - 250,000 speakers
  • Bareli
    • Palya Bareli - 10,000 speakers
    • Pauri Bareli - 640,000 speakers
    • Rathwi Bareli - 100,000 speakers
    • Pardhi - 49,000 speakers
  • Kalto - 15,000 speakers
Khandeshi - 1.9 million speakers
Domari - 4 million speakers
Romani
  • Northern Romani
  • Sinte Romani - 300,000 speakers
  • Carpathian Romani - 150,000 speakers
  • Balkan Romani - 600,000 speakers
  • Vlax Romani - 500,000 speakers

මධ්‍යම කලාපය (හෙවත් හින්‍දී)සංස්කරණය

 
Indic, Central Zone

Parya - 4,000 speakers

බටහිර හින්‍දි
  • Hindustani (including Standard Hindi and Standard Urdu) - 329 million speakers
  • Braj - 21 million speakers
  • Haryanvi - 8 million speakers
  • Bundeli - 3.1 million speakers
  • Kannauji - 9.5 million speakers
නැගෙනහිර හින්‍දි
  • Awadhi - 3.5 million speakers
  • Bagheli - 8.4 million speakers
  • Chhattisgarhi - 24 million speakers

Parya historically belonged to the Central Zone but lost intelligibility with other languages of the group due to geographic distance and numerous grammatical and lexical innovations.

නැගෙනහිර කලාපයසංස්කරණය

These languages derive from Magadhan Apabhraṃśa Prakrit. The most widely-spoken languages in this family are Bengali with 250 million speakers, Bhojpuri with 40 million speakers, and Odia with 33 million speakers. The Eastern Nagari script is the most widely-used script, and is used for the Bengali-Assamese languages, and for Maithili and Angika which use the Tirhuta and Anga Lipi variations of the script respectively. The Kaithi script was once a commonly used script used for the Bhojpuri language and Magahi language but has now been replaced by the Devanagari script. The Odia script is used for the Odia language [17], Sylheti Nagari script (closely related to the Kaithi script) is used for Sylheti and Hanifi script is used for the Rohingya language (along with Perso-Arabic, Latin and Burmese script).

බිහාරී
  • Bhojpuri
    • Caribbean Hindustani - 166,000 speakers
    • Fiji Hindi - 460,000 speakers
  • Magahi/मगही - 14 million speakers
  • Maithili/মৈথিলি - 33.9 million speakers
  • Angika/অঙ্গিকা - 743,000 speakers
ථාරු - 1.9 million speakers
ඔරියා (ଓଡ଼ିଆ) - 33 million speakers
හල්බික
  • Halbi - 600,000 speakers
  • Bhatri - 220,000 speakers
  • Kamar - 40,000 speakers
  • Mirgan - 60,000 speakers
  • Nahari - 20,000 speakers
බෙංගාලි - අැසැම්
  • Bengali/বাংলা - 268 million speakers
  • Assamese/অসমীয়া - 24 million speakers
  • Bishnupriya Manipuri (বিষ্ণুপ্রিয়া মনিপুরী) - 120,000 speakers
  • Chakma (𑄌𑄋𑄴𑄟𑄳𑄦) - 330,000 speakers
  • Sylheti (ꠍꠤꠟꠐꠤ/ছিলটি) - 11 millionChittagonianspeakers
  • චිත්තගොනීය (চাঁটগাঁইয়া) - 16 million sRohingyapeakers
  • රොහින්ග්‍යා/Ruáingga - 1.8 million speakers
  • KRNB (কোচ ৰাজবংশী/রংপুরী/কমতা)

දක්‍ෂිණ කලාපයසංස්කරණය

This group of languages developed from Maharashtri Prakrit. It is not clear if Dakhini (Deccani, Southern Urdu) is part of Hindustani along with Standard Urdu, or a separate Persian-influenced development from Marathi.

මරාඨි-කෝංකණී
  • Marathi - 73 million speakers
  • Phudagi - 1,000 speakers
  • Kadodi
  • Konkani - 7.4 million speakers
  • Katkari - 12,000 speakers
  • Kukna - 110,000 speakers
  • Varli - 600,000 speakers
  • Maharashtrian Konkani - 2.4 million speakers
ඉන්‍දු ද්වීපික

The Insular Indic languages share several characteristics that set them apart significantly from the continental languages.

අවාර්ගීකෘතසංස්කරණය

The following languages are related to each other, but otherwise unclassified within Indo-Aryan:

කුස්වාරික [18]

  • Danwar - 46,000 speakers
  • Bote-Darai - 20,000 speakers

චිනාලි–ලාහුල් ලෝහර්[19]

  • Chinali - 750 speakers
  • Lahul Lohar - 750 speakers
ඛොලොසි

The Kholosi language is a more recently discovered Indo-Aryan language spoken in two villages in southern Iran and remains currently unclassified.

තව බලන්නසංස්කරණය

  • Indo-Aryans
  • Iranic languages
  • Indo-Aryan migration
  • Proto-Vedic Continuity
  • The family of Brahmic scripts
  • Linguistic history of the Indian subcontinent
  • Indo-Aryan loanwords in Tamil
  • Languages of Bangladesh
  • Languages of India
  • Languages of Pakistan
  • Languages of Nepal

මූලාශ්‍රසංස්කරණය

  1. Standard Hindi first language: 260.3 million (2001), as second language: 120 million (1999). Urdu L1: 68.9 million (2001-2014), L2: 94 million (1999): Ethnologue 19.
  2. Bengali or Bangla-Bhasa, L1: 242.3 million (2011), L2: 19.2 million (2011), Ethnologue
  3. "världens-100-största-språk-2010". Nationalencyclopedin. Govt. of Sweden publication. Retrieved 30 August 2013.
  4. Edwin Francis Bryant; Laurie L. Patton (2005). The Indo-Aryan Controversy: Evidence and Inference in Indian History. Routledge. පිටු 246–247. ISBN 978-0-7007-1463-6. https://books.google.com/books?id=fHYnGde4BS4C. 
  5. Kulshreshtha, Manisha; Mathur, Ramkumar (24 March 2012). Dialect Accent Features for Establishing Speaker Identity: A Case Study. Springer Science & Business Media. පි. 16. ISBN 978-1-4614-1137-6. https://books.google.com/books?id=xHmARyhRoNYC&pg=PA16. 
  6. Robert E. Nunley; Severin M. Roberts; George W. Wubrick; Daniel L. Roy (1999), The Cultural Landscape an Introduction to Human Geography, Prentice Hall, ISBN 0-13-080180-1, https://books.google.com/?id=7wQAOGMJOqIC, "... Hindustani is the basis for both languages ..." 
  7. "Urdu and its Contribution to Secular Values". South Asian Voice. Archived from the original on 11 November 2007. Retrieved 26 February 2008. Unknown parameter |deadurl= ignored (|url-status= suggested) (help)
  8. "Hindi/Urdu Language Instruction". University of California, Davis. Archived from the original on 3 January 2015. Retrieved 3 January 2015. Unknown parameter |deadurl= ignored (|url-status= suggested) (help)
  9. "Ethnologue Report for Hindi". Ethnologue. Retrieved 26 February 2008.
  10. Otto Zwartjes Portuguese Missionary Grammars in Asia, Africa and Brazil, 1550-1800 Publisher John Benjamins Publishing, 2011 ISBN 9027283257, 9789027283252
  11. Paul Thieme, The 'Aryan' Gods of the Mitanni Treaties. JAOS 80, 1960, 301–17
  12. Matras (2012)
  13. "History of the Romani language".
  14. "Archived copy". Archived from the original on 2 April 2015. Retrieved 25 March 2015. Unknown parameter |deadurl= ignored (|url-status= suggested) (help)CS1 maint: archived copy as title (link) Encyclopedia Iranica
  15. "Romani (subgroup)". SIL International. n.d. Retrieved September 15, 2013.
  16. "Report of the Commissioner for linguistic minorities: 50th report (July 2012 to June 2013)" (PDF). Commissioner for Linguistic Minorities, Ministry of Minority Affairs, Government of India. Archived from the original (PDF) on 8 July 2016. Retrieved 17 September 2016. Unknown parameter |deadurl= ignored (|url-status= suggested) (help)
  17. Ray, Tapas S. (2007). "Chapter Eleven: "Oriya". In Jain, Danesh; Cardona, George. The Indo-Aryan Languages. Routledge. p. 445. ISBN 978-1-135-79711-9.
  18. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert et al., eds (2013). "Kuswaric". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. http://glottolog.org/resource/languoid/id/kusw1234. 
  19. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert et al., eds (2013). "Chinali–Lahul Lohar". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. http://glottolog.org/resource/languoid/id/chin1491. 

වැඩිදුර කියැවුම්සංස්කරණය

පිටස්තර යොමුසංස්කරණය

"https://si.wikipedia.org/w/index.php?title=ඉන්‍දු-ආර්ය_භාෂා&oldid=476112" වෙතින් සම්ප්‍රවේශනය කෙරිණි