ජීවිතයසංස්කරණය

බාබා වැන්ගා
 
Supposed clairvoyant and healer
උපතක්‍රි.ව. 31 ජනවාරි 1911(1911-01-31)
මිය යාමක්‍රි.ව. 11 August 1996(1996-08-11) (වයස 85)
ජාතිකත්වයබල්ගේරියානු[2][3][4]
කලත්‍රයා(යන්)Dimitar Gushterov,
(m. 1942-1962; his death)

වන්ගා 1911 ඔක්තෝම්බර් 3 වන දින පැන්ඩෝ සුර්චෙව් (7 මැයි 1873 - 8 නොවැම්බර් 1940) සහ පරස්කේවා සුර්චෙවාට දාව ස්ට්‍රූමිකා හි උපත ලැබීය. ඇය සෞඛ්‍ය සංකූලතා වලින් පීඩා විඳි නොමේරූ ළදරුවෙකි. දේශීය සම්ප්‍රදායට අනුකූලව, දරුවාට ජීවත් විය හැකි යැයි සලකන තෙක් දරුවාට නමක් ලබා දුන්නේ නැත. දරුවා මුලින්ම කෑගැසූ විට වින්නඹු මාතාවක් පාරට ගොස් නාඳුනන කෙනෙකුගෙන් නමක් ඉල්ලා සිටියාය. ආගන්තුකයා Andromaha (Andromache) යෝජනා කළ නමුත්, මැසිඩෝනියානු බල්ගේරියානු සමාජය තුළ හෙලනික් විරෝධී හැඟීම් ඇති වූ කාල පරිච්ෙඡ්දය තුළ "ඕනෑවට වඩා ග්‍රීක" වීම නිසා මෙය ප්‍රතික්ෂේප විය. තවත් ආගන්තුකයෙකුගේ යෝජනාවක් ග්රීක නමකි, නමුත් ඇය බල්ගේරියානු ජාතිකයෙකු වූ බැවින්: වැන්ජලියා (එවැන්ජෙලෝස් වෙතින්).ඇගේ ළමා කාලයේ වැන්ජලියා දුඹුරු ඇස් සහ දුඹුරු හිසකෙස් ඇති සාමාන්‍ය දරුවෙකි. ඇගේ පියා අභ්‍යන්තර මැසිඩෝනියානු විප්ලවවාදී සංවිධානයේ ක්‍රියාකාරිකයෙකු වූ අතර, පළමු ලෝක යුද්ධ සමයේදී බල්ගේරියානු හමුදාවට බඳවා ගන්නා ලද අතර ඇගේ මව ඉක්මනින්ම මිය ගියේය. මෙය වන්ගා ඇගේ තරුණ කාලයෙන් වැඩි කාලයක් අසල්වාසීන්ගේ සහ සමීප පවුලේ මිතුරන්ගේ රැකවරණය සහ පුණ්‍ය කටයුතු මත යැපෙන්නට විය. යුද්ධයෙන් පසු, ස්ට්‍රූමිකා සර්බියානු, ක්‍රොඒට් සහ ස්ලෝවේන (එනම් යුගෝස්ලාවියාව) රාජධානියට පවරා දෙන ලදී. යුගෝස්ලාවියානු බලධාරීන් ඇගේ පියා බල්ගේරියානු ගැති ක්‍රියාකාරකම් හේතුවෙන් අත්අඩංගුවට ගත්හ. ඔවුන් ඔහුගේ සියලු දේපළ රාජසන්තක කළ අතර පවුල වසර ගණනාවක් දරිද්‍රතාවයට පත් විය. වන්ගා ඇගේ වයස සඳහා බුද්ධිමත් ලෙස සලකනු ලැබීය. ඇය ක්‍රීඩා ගැන සිතා "සුව කිරීම" ක්‍රීඩා කිරීමට ප්‍රිය කළ විට ඇගේ නැඹුරුවාවන් පෙනෙන්නට පටන් ගත්තේය - ඇය අසනීපයක් ලෙස පෙනී සිටි ඇගේ මිතුරන්ට ඖෂධ පැළෑටි කිහිපයක් නියම කළාය. ඇගේ පියා, වැන්දඹුවෙකු වූ අතර, අවසානයේ නැවත විවාහ වූ අතර, එමගින් තම දියණියට කුඩම්මා කෙනෙකු ලබා දුන්නේය.

ඇයගේම සාක්ෂියට අනුව, ඇගේ ජීවිතයේ හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් සිදු වූයේ 'ටොනේඩෝ' ඇයව අහසට ඔසවා අසල කුඹුරට විසි කළ බව කියනු ලැබේ. දිගු සෝදිසියකින් පසු ඇය සොයා ගන්නා ලදී. සාක්ෂිකරුවන් ඇයව විස්තර කළේ ඇය ඉතා බියට පත්ව සිටින බවත්, ඇගේ ඇස් වැලි සහ දූවිලි වලින් වැසී තිබූ බවත්, වේදනාව නිසා ඇයට ඒවා විවෘත කිරීමට නොහැකි වූ බවත්ය. ඇයට සිදුවූ තුවාල සුව කිරීමට අර්ධ ශල්‍යකර්මයකට පමණක් මුදල් තිබුණේය. මෙය ක්‍රමයෙන් පෙනීම නැති වීමට හේතු විය.

1925 දී, සර්බියානු, ක්‍රොඒට් සහ ස්ලෝවේනියානු රාජධානියේ, සෙමූන් නගරයේ අන්ධයන් සඳහා වූ පාසලකට වන්ගා ගෙන එන ලද අතර, එහිදී ඇය වසර තුනක් ගත කළ අතර, බ්‍රේල් කියවීමට, පියානෝව වාදනය කිරීමට මෙන්ම ගෙතුම් කිරීමටද උගන්වන ලදී. ආහාර පිසීම සහ පිරිසිදු කිරීම. කුඩම්මාගේ අභාවයෙන් පසු ඇයට තම බාල සොහොයුරියන් බලා ගැනීම සඳහා නැවත නිවසට යාමට සිදු විය. ඇගේ පවුල ඉතා දුප්පත් වූ අතර ඇයට දවස පුරා වැඩ කිරීමට සිදු විය.

වර්ෂ 1939 දී වන්ගාට ප්ලූරිසි වැළඳී ඇත, නමුත් එය වසර කිහිපයක් තිස්සේ අක්‍රියව පැවතුනි. වෛද්‍යවරයාගේ මතය වූයේ ඇය ඉක්මනින් මිය යන නමුත් ඇය ඉක්මනින් සුවය ලබා ඇති බවයි.

දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයේදී යුගෝස්ලාවියාව අක්ෂ බලවතුන් විසින් ආක්‍රමණය කර කැබලි කරන ලද අතර ස්ට්‍රමිකා බල්ගේරියාවට ඈඳා ගන්නා ලදී. එකල වංගා සුව කිරීමට සහ සනසාලීමට ඇති හැකියාව කෙරෙහි ඇදහිලිවන්තයන් ආකර්ෂණය කර ගත්තාය - බොහෝ දෙනෙක් ඇය බැලීමට ගියහ, ඔවුන්ගේ ඥාතීන් ජීවතුන් අතර සිටිනවාද යන්න පිළිබඳ ඉඟියක් ලබා ගැනීමට හෝ ඔවුන් මියගිය ස්ථානය සොයමින්. 1942 අප්රේල් 8 වන දින බල්ගේරියානු සාර් බොරිස් III ඇය බැලීමට පැමිණියේය.https://en.wikipedia.org/wiki/File:Gr_Petrich_kushtata_na_baba_Vanga_v_grada.jpghttps://en.wikipedia.org/wiki/File:Vanga%27s_last_house_in_Rupite.jpg

1942 මැයි 10 වන දින, වන්ගා පෙට්‍රිච් අසල ක්‍රන්ඩ්ෂිලිට්සා ගම්මානයේ බල්ගේරියානු සොල්දාදුවෙකු වන ඩිමිටර් ගුෂ්ටෙරොව් සමඟ විවාහ වූ අතර, ඔහු තම සහෝදරයාගේ ඝාතකයන් ඉල්ලා පැමිණි නමුත් පළි නොගන්නා බවට ඇයට පොරොන්දු විය. විවාහයට ටික කලකට පෙර ඩිමිටර් සහ වන්ගා පෙට්‍රිච් වෙත ගිය අතර එහිදී ඇය ඉතා ඉක්මනින් ප්‍රසිද්ධියට පත් විය. දිමිතාර් පසුව බල්ගේරියානු හමුදාවට බඳවා ගන්නා ලද අතර, එවකට බල්ගේරියාවට ඈඳා ගත් උතුරු ග්‍රීසියේ යම් කාලයක් ගත කිරීමට සිදු විය. 1947 දී ඔහුට තවත් අසනීපයක් වැළඳී, මත්පැන් පානයට ඇබ්බැහි වී, අවසානයේ 1962 අප්‍රේල් 1 වන දින මිය ගියේය.

ප්‍රභූන් සහ සාමාන්‍ය ජනතාව ඇයව බැලීමට දිගටම පැමිණියාය. දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයෙන් පසු, සෝවියට් සංගමයේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ ප්‍රධාන ලේකම් ලියොනිඩ් බ්‍රෙෂ්නෙව් ඇතුළු විවිධ සෝවියට් ජනරජවල බල්ගේරියානු දේශපාලඥයින් සහ නායකයින් ඇයගේ උපදෙස් පැතුවාය; 1990 ගණන්වලදී, බොග්ඩන් ටොමලෙව්ස්කි විසින් රුපිට්හි පල්ලියක් ඉදිකරන ලදී. ඇයගේ අමුත්තන් විසින් ඉතිරි කරන ලද මුදල්. වන්ගා 1996 අගෝස්තු 11 දින පියයුරු පිළිකාවෙන් මිය ගියේය. ඇගේ අවමංගල්‍යයට විශාල ජනකායක් ආකර්ශනය විය.

වන්ගාගේ අවසන් කැමැත්ත ඉටු කරමින්, ඇගේ පෙට්‍රිච් නිවස කෞතුකාගාරයක් බවට පත් කරන ලද අතර, එය 2008 මැයි 5 වන දින නරඹන්නන් සඳහා එහි දොරටු විවෘත කරන ලදී.

මූලාශ්‍රසංස්කරණය

  1. NOTES FROM HISTORY: Baba Vanga
  2. Christianity and Modernity in Eastern Europe, Bruce R. Berglund, Brian A. Porter, Central European University Press, 2010, ISBN 9639776653, pp. 252-253; 265.
  3. Gender and Nation in South Eastern Europe, Anthropological yearbook of European cultures, Karl Kaser, Elisabeth Katschnig-Fasch, LIT Verlag Münster, 2005, ISBN 3825888029, p. 90.
  4. Historical Dictionary of Bulgaria, Historical Dictionaries of Europe, Raymond Detrez, Rowman & Littlefield, 2014, ISBN 1442241802, p. 57.
"https://si.wikipedia.org/w/index.php?title=බාබා_වැන්ගා&oldid=492969" වෙතින් සම්ප්‍රවේශනය කෙරිණි